Voor zowel rustzoekers, strandgangers, archeologen als geologen is het meest zuidelijke eiland van het Europese continent een goede bestemming. Nog net zichtbaar vanaf het zuiden van Kreta, ligt hier het kleine Gavdos in de Libische Zee. Onder de Romeinse naam Claudia komt het al in de Bijbel voor. Hier is onder invloed van Egeïsche tektoniek een oude zeebodem boven water verschenen die geologen een ongestoorde inkijk biedt in astronomische cycli ten tijde van het Laat-Mioceen.
Gavdos is een klein en vrij onbekend eiland ten zuidwesten van Kreta. Op heldere dagen zijn de hoge bergen aan weerszijden van de bekende Samaria-kloof op Kreta goed te zien. Het eiland is vooral in trek bij reizigers die vrij willen kamperen onder en tussen de jeneverbesbomen en tamarisken op de noordelijke stranden. De laatste decennia is een handjevol appartementen gebouwd, zodat degenen die niet onder de open sterrenhemel willen bivakkeren ook aan hun trekken komen. De toeristendrukte beperkt zich tot de zomermaanden; van oktober tot mei is er weinig te doen en heerst er een overweldigende rust. Zo’n veertig mensen wonen er jaarrond.
Met een oppervlakte van ca. 30 vierkante kilometer, de bijna ‘hoorbare’ stilte, de vrijwel overal zichtbare Middellandse Zee, bomen in de meest grillige vormen en de mogelijkheid wandelend vrijwel overal te kunnen komen, is het voor sommigen een aantrekkelijke reisbestemming. Sinds enkele jaren zijn de wandelpaden goed gemarkeerd, waarvan de meeste erg oud moeten zijn. Zo bestaat het adembenemende pad tussen het centraal gelegen dorpje Kastri en Ambelos, in het westen, deels uit een eeuwenoud plaveisel van lokale Pindos-kalksteen.
Lees het volledige artikel op Natuurtijdschriften.nl
